**** ချစ်သော တီလှိုင် ****
-----------------------------
ရေးသူ----ကိုယ်တော်ကြီး
အပိုင်း( ၁ )
"သားရေ ထတော့လေ ကားကွင်းကိုသွား
ပြီး 'မလှိုင်'ကို ကြိုရဦးမှာလေကွယ်"
အခန်းအပြင်ဘက်ကမေမေ့ရဲ့အသံကြား
လိုက်မှ သံဒိုင် အိပ်ရာပေါ်မှ ကမူးရှုူးထိုး
ထလိုက်ပြီး--
"ဟုတ် ဟုတ် မေမေ ထပါပြီ"လို့ အခန်း
တွင်းမှနေ ပြန်ပြောလိုက်ရသည်။
သူနေတဲ့အခန်းထဲကမှာပဲ ရေချိုးခန်းအိမ်
သာတွဲလျှက်ရှိပြီးသားမို့ အိမ်သာထဲဝင်
ပြီး အပေါ့ အရင်သွားလိုက်သည်။
သန်တုန်းမြန်တုန်း နှစ်ဆယ့်သုံးလို့ဆိုကြ
သလို ယောက်ျားတစ်ယောက်၏ အိပ်ရာ
ထစ ဆီးသွားချင်မှုနှင့်အတူ သံဒိုင့်ကောင်
ကြီးက တင်းတောင့်တောင့်ကြီးဖြစ်နေ
တော့သည်။
"တီလှိုင်" ဒီနေ့လာမှာလို့သိထားပြီးကတည်းက သံဒိုင့်ပေါင်ခြံကြားက ကောင်
ကြီးမှာ တောင်တာမကျတော့ပေ။
ငယ်သံဒိုင်ဆိုတဲ့ကောင်က မိန်းမအတွေ့
အကြုံ့မရှိသေးတဲ့ကောင်တစ်ယောက်
လည်းမဟုတ်ချေ။သို့ပေသိ တီလှိုင်ကြီးကို
သံဒိုင် မု သိပ်ရသည်။သိပ်လည်းလုပ်ချင်
သည်။တစ်ခါမှလည်း မလုပ်ဖူးသေးပေမဲ့
စိတ်ကူးထဲမှာ မှန်းပြီးဆောင့်လုပ်နေတာ
ကတော့ အကြိမ်ကြိမ်ပင်။
တီလှိုင်နာမည်ရင်းက"ဒေါ်လင်းလဲ့လဲ့လှိုင်"
တီလှိုင်တို့မြို့ တီလှိုင်တို့ရပ်ကွက်ထဲက
နှာဘူးအဘိုးကြီး "အဘကျော်"ကတော့
"မလှိုင် မလှိုင် သင်းကလေးက နာမည်မှာ
လ လေးလုံးနဲ့ လီးလေးချောင်းဝင်တာ
ကြားသိရချည်းသေးရဲ့"ဟု ရယ်စရာဟာသပြောတာလိုလိုနဲ့ နှာစကားပြောတာ
သံဒိုင် ကြားဖူးခဲ့ရသေးသည်။
ဒေါ်လင်းလဲ့လဲ့လှိုင်လို့ခေါ်တဲ့ တီလှိုင့်
အင်္ဂါဇာတ်ကြီးထဲ အချောင်းဘယ်နှစ်
ချောင်းဝင်သွားပြီးပြီလဲ သံဒိုင်သေချာမသိပေမဲ့ အဘကျော်ပြောစကား ဟာသ
အရ လေးချောင်းအမှန်ဝင်မည်ဆိုလျှင်
တစ်ချောင်းမှာတော့ မိမိပေါင်ခြံကြားက
လတန်ချောင်းသာဖြစ်ချင်မိတော့သည်ဟု
သံဒိုင် ဆန္ဒပြုမိထားပါသည်။
တီလှိုင်နဲ့ သံဒိုင့်မေမေက သူငယ်ချင်းလို
တစ်မျိုး ဆွေမျိုးညီမလိုတစ်သွယ် ခင်မင်
ကြတာ သံဒိုင်သိသည်။တီလှိုင်က သူ့အမေအောက် အသက်ငယ်ပေမဲ့ တကယ့်
သက်တူရွယ်တူသူငယ်ချင်းလို ခင်မင်ရင်း
စွဲ ရှိလွန်းကြသည်။
သံဒိုင်ငယ်ငယ်က နွေကျောင်းပိတ်ရက်များဆို မေမေနှင့်အတူ တီလှိုင်တို့မြို့ကို
သွားလည်ဖြစ်ခဲ့သည်။တစ်ခါတစ်ရံ သံဒိုင့်
ဖေဖေက ပြန်ခေါ်၍ မေမေပြန်သွားပြီးရင်
တောင် ကျောင်းမဖွင့်သေးရင် သံဒိုင်က
တီလှိုင်နဲ့နေရစ်ခဲ့သေးသည်။
သံဒိုင် တီလှိုင်နဲ့ရေအတူချိုးရင်းမှပဲ ပေါင်
ခွကြား သန့်ရှင်းရေးတွေ လဥနဲ့လတန်
ချောင်းသန့်သန့်ရှင်းရှင်းဖြစ်ဖို့အရေးတွေ
တီလှိုင်က ပြောပြသင်ပြလုပ်ပေးခဲ့၍ သိခဲ့
ရတော့သည်။ငယ်ငယ်ကတည်းက နည်း
နည်းသိရင်များများမေးချင်တဲ့ ငယ်သံဒိုင့်
အကျင့်အတိုင်း--
"ရေချိုးတိုင်း ပေါင်ခွကြားကြီးနဲ့ လဥနှစ်လုံးကို ရှယ်သနေတော့ ဒီကောင် ဒါကြီးပဲ
တသသလုပ်နေတယ်လို့ ပြောကြရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ တီလှိုင်" လို့မေးမိတော့
တီလှိုင်က ရယ်ပြုံးပြုံးရင်း--
"သား မောင်ငယ်ရေချိုးတာကို ဘယ်သူမှ
လာမကြည့်တဲ့အတွက် မောင်ငယ်မှမပြော
ပြရင် ဘယ်သူမှမသိနိုင်ဘူးလေကွယ်---
ပြောပြခဲ့ရင်လည်း ဒါရှက်စရာမှမဟုတ်
တာသားရဲ့ ရေချိုးတိုင်းပြီးစလွယ်ချိုးရင်
အညစ်အကြေးတွေက ဘယ်မှာသွားပြီး
သန့်စင်မလဲ သေချာသန့်စင်ထားတော့
နောင်တစ်ချိန် သားနဲ့ပတ်သက်လာမဲ့သူ
ကျ စိတ်ကျေနပ်မှုဖြစ်မှာပေါ့ကွယ်----
ကျန်းမာရေးလည်း ပိုကောင်းတာပေါ့
သား--မောင််ငယ် တီလှိုင်ပြောပြမယ်
ကိုယ့်အတွက်လည်း သိပ်ပြီးအပန်းမကြီး
ဘူး သူများအတွက်ကျ အဆင်ပြေတယ်
ဆိုရင် နေ့စဥ်ကြိုးစားလုပ်ပေးလိုက်ပါကွာ
တစ်ချို့လူတွေဆိုရင်ကိုယ့်အတွက်အဆင်
မပြေပေမဲ့ သူများအတွက်အဆင်ပြေတာ
မို့ အပင်ပန်းခံအဆင်းရဲခံပြီးတောင် လုပ်
ပေးနေကျသေးတာပဲဟာ--တစ်ချို့ဆိုရင်
ကိုယ့်အသက်တောင်အသေခံပြီး အများ
အတွက် လုပ်ပေးသွားကြတာမျိုးတောင်
ရှိနေတာလေ သားရဲ့"
"ဟုတ် တီလှိုင်"
သံဒိုင် အသက်နှစ်ဆယ်ကျော်မှ ငယ်ငယ်
က တီလှိုင်ပြောပြတာတွေ သတိရပြီး ပြန်
သုံးသပ်တဲ့အခါ ဟုတ်မှန်နေတာလက်တွေ့
သိရပါတော့သည်။တီလှိုင် ပြောတုန်းက
တော့ သိပ်ကြီးနားလည်ခဲ့သည်တော့
မဟုတ်ပေ။ကြီးလာမှ ပိုပြီးသဘောပေါက်
တော့သည်။
သံဒိုင်ကျောင်းတုန်းကတွဲတဲ့ ချစ်သူဖြစ်သူ
"လမင်းငယ်"ကလည်း ပြောပါသေးသည်။
"မောင့် လီးကြီးကို စုပ်ရင်ပဲဖြစ်ဖြစ် လဥ
တွေကို စုပ်ရင်ပဲဖြစ်ဖြစ် အနံ့ဆိုးတွေ မရ
ဘူး သိလား စုပ်လို့သိပ်ကောင်းတယ်
သိလား မောင်"လို့ ပြောတာကြားမိရင်
သံဒိုင် တီလှိုင့်ကိုသာ ကျေးဇူးတင်မိနေ
တော့သည်။
သံဒိုင့်ပေါင်ခွကြားနဲ့ဆီးစပ်မှာ အမွေးတွေ
ပေါက်လို့ သံဒိုင်အရွယ်ရောက်ပြီးနောက်
ပိုင်းမှာတော့ တီလှိုင်ကရေချိုးမပေးတော့
ပေ။အရွယ်ရောက်လူပျိုပေါက်တစ်ဦးကို
အပျိုကြီးစာရင်းဝင်သွားပြီးတဲ့ တီလှိုင်က
ရေချိုးမပေးတော့တာအဆန်းတော့မဟုတ်လှပေ။စိတ်တွေက တမျိုးတမည်
ဆန်းသစ်လှသော သံဒိုင်ကတော့ တီလှိုင်
ရေချိုးပေးလေမလား ကလေးလိုလိုခွေးလိုလိုနှင့် ပူဆာကြည့်သေးသည်။သိုပေသိ
တီလှိုင်က ရေချိုးမပေးတော့ချေ။
တစ်ခါသားလည်း သံဒိုင်က တီလှိုင်စိတ်
ပါလေမလား နိုင်လွန်သားပါးပါးနဲ့ ဘောင်းဘီတိုဖင်ကျပ်လေးဝတ်ပြီးတီလှိုင်
ရှေ့မှာ ဝတ်ပြသေးသည်။လူပျိုပေါက်
ကလေးတစ်ယောက်၏ ဇာတ်ကားတွေ
ကြည့်ပြီး ကြံစည်ဖန်တီးကြည့်ခြင်းပင်။
သံဒိုင်ထင်သလိုမှန်းသလိုတော့ဖြစ်မလာ
ခဲ့ပေ။တီလှိုင်က မျက်နှာကြီးနီပြီး သံဒိုင့်
ကို ရေလည်ကော တော့သည်။
"မောင်ငယ် အဲ့ဒီဘောင်းဘီတိုကိုချက်ခြင်း
သွားလဲဝတ်စမ်း! ဘာလဲကွယ်!!
မိန်းကလေးမှ အနေအထိုင် ပိပိရိရိ ဖြစ်ရ
တာမဟုတ်ဘူးယောက်ျားလေးတွေလည်း
နေတတ်ထိုင်တတ်ရတယ်ကွ လူမြင်မ
ကောင်းလိုက်တာကွယ် ပေါင်ကြားက
လီးကြီးက လူပျိုဖြစ်လို ဓားမြောင်ကြီးလို
ပေါင်မှာ ကပ်နေတာ မြင်လို့ကောင်းသတဲ့
လား သွား!ချက်ခြင်း လဲပစ်"
သံဒိုင်လည်း ဇက်ကလေးပုပြီး---
"ဟုတ် တီလှိုင်"လို့သာ ပြောနိုင်ပြီး အခန်း
ထဲအမြန်ဝင်ခဲ့လိုက်ရသည်။မှန်းချက်နဲ့
နှမ်းထွက် မကိုက်ခဲ့ပေမဲ့ တီလှိုင်ပါးစပ်
က "လီးကြီး"ဆိုတဲ့ ပြောသံကြောင့်ပင်
အဲဒီညက နှစ်ကြောင်းလောက် သုတ်ရည်
မြန်မြန်ထွက်ခဲ့ရလေသည်။
လောကမှာ တစ်ခါတစ်ရံထင်ထားတွေကျ
မှန်းထားသလိုဖြစ်မလာဘဲထင်မှတ်မထား
ချိန်ကျ သူ့အလိုလိုဖြစ်လာတတ်သည့်
သဘောသဘာဝကိုကျ သံဒိုင်လက်တွေ့
ကြုံသိခဲ့ရပါသည်။
အသားကပ်ဘောင်းဘီတိုဝတ်ပြီး တီလှိုင်
ကို ဖြားယောင်းစွဲဆောင်ကြည့်ပေမဲ့ ထင်
သလိုဖြစ်မလာခဲ့ဘဲ တီလှိုင်တို့အိမ်ဘေး
က "နီနီ"ဆိုတဲ့ကလေးမလေး တီလှိုင်တို့
အိမ် ရေချိုလာခပ်ပြီးရေအိုးပင့်မရွက်နိုင်
နေတာကို သံဒိုင်အပြေးအလွှားကူညီခြင်း
က စသည်။နီနီက သံဒိုင်အောက်တစ်နှစ်
လောက်တော့ငယ်သည်။သူမတို့အိမ်က
ရေတွင်းက သုံးရေပဲရသည်။သောက်ရေ
ရလောက်အောင်မချိုပေ။ခြံခြင်းကပ်ရက်
တီလှိုင်တို့အိမ်ကရေတွင်းကျ ပေပိုနက်ပြီး
ရေချိုရတာမို့ သောက်ရေကို တီလှိုင်တို့
အိမ်က ခပ်ရသည်။
သံဒိုင်ငယ်ငယ်ကတော့ နီနီ့အမေ အဖေတို့
သာရေခပ်ကျပြီး သံဒိုင်တို့ နီနီတို့ ကြီးလာ
ကျတော့အိမ်မှုကိစ္စမျိုးဆိုတာ သားသမီး
တွေမှာလည်းနိုင်သလောက်တာဝန်ရှိတာ
မို့ နီနီသာရေခပ်တော့သည်ထင်ပါသည်။
အဲသည်နေ့က သံဒိုင်ကအပြေးအလွှား
သွားရောက်ပြီး နီနီရေအိုးပင့်ရွက်တာကို
ကူညီပေးလိုက်ကာအိမ်မကြီးထဲပြန်အဝင်
မှာတော့ တီလှိုင်က ခါးထောက်လျှက်
နှုတ်ခမ်းတို့ ပိတ်၍မိန့်မိန့်ကြီးလုပ်ကာ
"တော်တော်လေး ကူညီချင်သူ ဖိုးကူညီ
ကြီးပေါ့ ဟတ်လား"
သံဒိုင် အစကနားမလည်ပေ။တစ်ချက်
ကြောင်သွားရပြီး
"ဘာဖြစ်လို့လဲ တီလှိုင်"
"ဘာဖြစ်ရမှာလဲ မိနီမကို အပြေးအလွှား
ရေအိုးပင့်တာ ကူညီလို့လေ"
"တီလှိုင်ပဲ ကိုယ်ကူညီနိုင်တာမျိုးဆို ကူညီ
ရမယ်လို့ ဆုံးမထားတယ် ဟုတ်"
ဟုတ်တယ်လေ တီလှိုင်ပဲဆုံးမပေးခဲ့တာ။
သံဒိုင်စိတ်ကတော့ နီနီ့အပေါ်ရိုးရိုးသားသားပင်။နီနီလို ဖြူဖတ်ဖတ် ပိန်ကပ်ကပ်
ကို သံဒိုင်စိတ်မဝင်စားပေ။
"ဟိုဟာမလေး နီနီတို့ကလည်း နေ့စဥ်နေ့
တိုင်းရေခပ် ရေအိုးပင့် လုပ်နေကြကို ဒီနေ့
မှပဲ ထူးထူးဆန်းဆန်း ဟွင်း အံသြပါ့"
သံဒိုင် မိန်းမတွေရဲ့စိတ် အထူးသဖြင့်
တီလှိုင့်ရဲ့ သဝန်တိုစိတ်ကို အံ့သြစွာ တွေ့
မြင်သိသွားပါတော့သည်။သံဒိုင် နီနီ့ကိုမြင်
လိုက်တာကျ ရေခပ်ပြီးလို့ ရေအိုးပင့်ပြီး
ခေါင်းပေါ်အတင်မှာ မတင်နိုင်နေလို့ ပြေး
သွားကူညီရခြင်းဖြစ်သည်။တီလှိုင်ပြောသလိုအရင်ရက်တွေမှာတော့ ဘယ်လိုများ
ပင့်ရွက်ခဲ့သလဲ မစဥ်းစားဖြစ်ပေ။
တီလှိုင်က ခါးထောက်ရပ်နေရာမှ သံဒိုင့်
အနားပိုတိုးကပ်လာပြီး
"ဟောဒီက ဖိုးကူညီချင်သူကြီးကလည်း
အပြေးအလွှားပါပဲတော်" လို့ မိန့်မိန့်ကြီး
နေရာမှ ပြုံးပြုံးကြီးကြည့်ပြီး ခနဲတဲ့တဲ့
ပြောလာတော့သည်။
"ရေအိုးမပင့်နိုင်တာနေတာလားလို့ ရိုးရိုး
သားသား ကူညီတာပါဗျာ"
"မလိမ်နဲ့ မညာနဲ့နော် မောင်ငယ် အရွယ်
ရောက်လာပြီး လီးသရမ်းချင်နေတာ ဒီက
သိတယ်" တီလှိုင်က ပြောပြောဆိုဆို
ဇိုးဇိုးဇတ်ဇတ်ဖြင့် အိမ်နေရင်းဝတ်ပုဆိုး
ပါးအောက်က သံဒိုင့်ကောင်ကြီးကို လက်
ဖြင့်ဆုပ်ညှစ်ကိုင်လိုက်တော့သည်။
သံဒိုင်တို့လူပျိုပေါက်အရွယ်ဆိုတာမှာ
လည်းဟိုမုန်းကြွချိန်မို့ ယောက်ျားတန်ဆာ
ကလည်း သွေးတို့ပြည့်ပြီးအမြဲတမ်းထောင်မတ်သည့်အပြင် တီလှိုင့်လက်နဲ့
ဖမ်းဆုပ်လာလေတော့ ဒင်းကနဲ ဒင်းကနဲ
ပင် ကြွတက်လာပါသည်။သံဒိုင် အံ့သြမှု
နဲ့အတူ ရင်ခုန်သံမြန်လာချိန်မှာပဲ တီလှိုင်
က--
"သိပ်သရမ်းချင်နေတဲ့ ဟောဒါကြီးကို
လက်နဲ့မဟုတ်ဘူး ပြုတ်တူနဲ့ကို ဆွဲငြုပ်
ဖြစ်ချင်တယ် ဟင်း" လို့ပြောရင်း လက်နဲ့
ပိုညှစ်ပြစ်လိုက်သည်။
သံဒိုင်ခမျှာ မောဟိုက်သံကြီးနဲ့ပဲ--
"ဘာဖြစ်လို့လဲ တီလှိုင်ရယ်"လို့ဆိုတော့
"သရမ်းချင်လို့လေ သရမ်းချင်လွန်းလို့
ပြီးတော့ အမြင်ကပ်လို့"တီလှိုင်က ပြန်
ပြောသည်။ပြောရင်းမှာပဲ ထပ်ထပ်ပြီး
ပိုပို၍ သူမလက်နဲ့ သံဒိုင့်ကောင်ကြီးကို
ညှစ်ပြန်သေးသည်။
"အား တီလှိုင်ရယ်"
"ပြောရင်းဆိုရင်း ဒီလောက်ဆုံးမနေတာ
တောင် ပိုပိုတောင်လာလိုက်တာချည်း"လို့
တီလှိုင်က ရေရွတ်လာတော့ "တီလှိုင်လို့
ကျနော်ခေါ်တဲ့ ဒေါ်လင်းလဲ့လဲ့လှိုင် လက်နဲ့
ကိုင်ထားတဲ့လီးပဲဗျာ မတောင်ဘဲရှိပါ့မ
လား"လို့ သံဒိုင့်စိတ်ထဲကပဲ ပြောမိရပါ
သည်။
"လီးကလည်း ဖအေမျိုးလိုက်တယ်ထင်
တယ် ရှည်လိုက်တဲ့ ကိုလီးရှည်"လို့ဆိုပြီး
တီလှိုင်လွှတ်လိုက်တော့မှ သံဒိုင်အသက်
ဝဝပြန်ရှုရတော့သည်။
တီလှိုင်တို့မြို့ကိုရောက်တုန်း အခြားအိမ်
တွေဆီအလည်သွားနေတဲ့ သံဒိုင့်မေမေ
ပြန်ရောက်လာချိန်မှာပဲ တီလှိုင်ကသံဒိုင့်
အနားက ခွာပြီး--
"မမရေ မမသားက နှာဘူးကျနေတတ်ပြီ"
လို့ တိုင်တာ သံဒိုင်ကြားလိုက်ရပါသေး
သည်။
အဲဒီညက သံဒိုင်အိပ်မပျော်ခဲ့ပေ။ကိုယ့်
ကောင်ကြီးကို ပြန်ကိုင်ပြန်ဆွပြီး "တီလှိုင်
ကိုင်ခဲ့တဲ့ ငါ့လီးကြီးကွ"ဟု ဘဝင်ဟပ်ကာ
တသသလုပ်နေမိခဲ့ရသည်။
သံဒိုင်လည်းကိုယ့်ကိုကိုယ်အံ့သြမိရပါသေးသည်။မိမိအသက်နှင့်ယှဥ်လျှင်
မမကြီးလို့ခေါ်ရမည်အရွယ်ထက်တောင်
ကြီးနေပြီဖြစ်တဲ့ တီလှိုင်ကို လိင်စိတ်ဖြစ်
နေမိတာဘာကြောင့်ပါလိမ့်ဟု ဆက်စပ်
တွေးတောသုံးသပ်ရင်း အံ့သြမိရသည်။
တီလှိုင်က မေမေ့ကို အခန်းထဲမှာ အဝတ်
အစားတွေဝတ်ပြတဲ့တစ်နေ့မှာသံဒိုင်ဝင်
သွားတော့ မေမေက "မလှိုင်ရယ် အဲဒီ
စကပ်ကို ညည်းဖင်ကြီးနဲ့ ဘယ်လိုဝတ်လို့
ရမှာလည်းအေ ဖင်ကြီးက ဒီလောက်ကြီး
တာကို"လို့ ကြားမိတဲ့အခိုက်မှာ လုံချည်စ
ကို ပါးစပ်နဲ့ကိုက်ရင်းစကပ်ဝတ်ဖို့ကြိုးစား
နေတဲ့ တီလှိုင်ကို သံဒိုင်ကြည့်မိလိုက်သေး
သည်။အဲဒီတုန်းက သံဒိုင့်အသက်တော်
တော်ငယ်သေးသည်။မေမေပြောသလိုပင်
တီလှိုင်ဖင်ကြီးသည်ကကြီးမားဝေ့ကော့ကောက်လွန်းလှသည်။ဖင်ကြီးမျိုးဆိုတာ
ဒေါ်လင်းလဲ့လဲ့လှိုင်လို ဖင်မျိုးကို ဆိုလိုချင်ပုံရသည်ဟု ကြီးမှနားလည်ခဲ့သည်။
တီလှိုင်တို့မြို့ကိုသွားတုန်း သံဒိုင်က မနက်
စာစားပြီး၍လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ထိုင်နေချိန်
တီလှိုင်က စျေးသွားပြီဆိုလျှင် ဆိုင်က
လူတော်တော်များများ တီလှိုင့်ဖင်ကြီးကို
ဝိုင်းငန်းကြတော့သည်။
သံဒိုင်ထိုင်နေတာမမြင်တဲ့ အဘကျော်က
"ကြီးရက်ပါပေ့ ထွားရက်ပါပေ့ လှိုင်ရယ်"
ဟု နှာဘူးအဘိုးကြီးပီပီ မစားရဝခမှန်း
မချိတင်ကဲ ပြောရှာသေးသည်။သံဒိုင့်ကို
ပြောပြီးမှ မြင်လိုက်ပြီးရင်တော့ မျက်နာ
စပ်ဖြီးကြီးဖြင့်
"ကောင်လေး ဒီမှာလာထိုင်လေကွာ"လို့
ပြောပါသေးသည်။သံဒိုင်ကတော့ခေါင်းခါ
ပြခဲ့သည်။
စိတ်တစ်ခုဟာ ကြားမှုမြင်မှုမှာအခြေခံပြီး
ပြောင်းလဲသတ်မှတ်ခံစားတတ်သည်ဟု
ဆိုကြသည့်အတိုင်း တီလှိုင့်ကိုဘာရယ်
မဟုတ်ပြောသည့်စကားတွေ အဘကျော်
လို နှာစိတ်နှင့်နှာတွေး တွေးပြီး ပြောသည့်
စကားတွေ စကားတွေနှင့်အညီ တီလှိုင့်
၏ ဖွံ့ထွားလွန်းတဲ့ရင်စိုင်သားကြီးတွေ ဖင်
ဆိုင်သားကြီးတွေ မြင်နေမိတဲ့ သံဒိုင့်အဖို့
တီလှိုင်အပေါ် လိင်စိတ်တွေဖြစ်လာတော့
သည်ဟု ကောက်ချက်ဆွဲမိသည်။
"သား ကားကွင်း သွားရမှာပါဆို" တီလှိုင်
အကြောင်းတွေ စဥ်းစားရင် မပြီးနိုင်မစီး
နိုင်ဖြစ်နေတဲ့ ငယ်သံဒိုင်တစ်ယောက်
မေမေ့ပြောသံကြားမှ ခပ်မြန်မြန်မျက်နှာ
သစ်သွားတိုက် လုပ်ကာ---
"ဟုတ်ကဲ့ ခင်ဗျ" ဟု ပြန်ပြောလိုက် သည်။
မျက်နှာသုတ်ပြီး ဘောင်းဘီနဲ့တီရှပ်အင်္ကျီ
ဝတ်ကာ ကားသော့ဆွဲပြီးမှ အခန်းအပြင်
ထွက်ခဲ့လိုက်ရပါတော့သည်။
---------------------------
#Crd ကိုယ်တော်ကြီး
အပိုင်း ( ၂ ) ဆက်
