သူလေးပေးတဲနေရာ (၂) P3
Crd Ko Nyaing Maung
နောက်ရက်မနက်မှ ရဲရင့်ဦးဖုန်းဆက်နိုးသောကြောင့် ထကာအလှပြင်ဆင်ရသည်။ ကျော်ကျော်ထွန်းလိုးထားသမျှလည်း နည်းနည်းသက်သာသွားသည်။
မေသက်နွယ်တစ်ယောက် ရဲရင့်ဦးအတွက် စိတ်မကောင်းဖြစ်မိသော်လည်း နောင်တတော့မရပေ။ အလှများပြင်ဆင်ပြီးသော် မင်္ဂလာဆောင်ကားလေး မေသက်နွယ်အိမ်ရှေ့သို့ရောက်လာသည်။
"သက်နွယ်.... ပြီးပြီလားဟင် မောင်တော့ရင်တွေအရမ်းခုန်နေပြီသိလား"
"ဟုတ် ပြီးပါပြီ"
"ဟင်...သက်နွယ် နေမကောင်းဘူးလားဟင်"
"မဟုတ်ပါဘူးမောင်ရယ် နွယ်ရင်တွေခုန်နေလို့ပါ"
"ဟားဟား ဟုတ်ပါပြီသက်နွယ်ရယ် လာ ခန်းမမှာလူတွေစုံနေလောက်ပြီ သွားရအောင်"
မေသက်နွယ်တစ်ယောက် ပင်ပန်းနေသေးသော်လည်း ဟန်ဆောင်ကာ နေလိုက်ရသည်။ ခန်းမထဲရောက်သောအခါ ရဲရင့်ဦးရဲ့ သေချာစီစဉ်ပေးထားမှုက မိန်းကလေးတစ်ယောက် အံသြလောက်အောင်ပင် ဖြစ်သည်။ ခန်းနားကြီးကျယ်ပြီး စီစဉ်တကျ သေချာစီစဉ်ထားသည်။ ပျော်စရာများနှင့် ပြည့်နေအောင်စီစဉ်ပေးထားမှုက မေသက်နွယ်အပေါ်ထားတဲ့ ရဲရင့်ဦးအချစ်ပင်ဖြစ်သည်။ ရဲရင့်ဦးကတော့ သူအသက်ထက်ချစ်ရသော မေသက်နွယ်အား ပိုင်ဆိုင်ရပြီမို့ အလွန်ပင်ပျော်ရွှင်နေသည်။ ထိုနေ့တွင် မင်္ဂလာဆောင်ကို ခန်းခန်းနားနားကျင်းပလိုက်သည်။ နေ့လည်ပိုင်းတွင် ကြင်စဦးဇနီးမောင်နှံနှစ်ယောက် တူတူနေရန် စီစဉ်ထားသောအိမ်တွင် လိုအပ့်တာများကို ထပ်ကာစီစဉ်ရင်း အမျိုးများကို ဧည့်ခံရပြန်သည်။ ထို့သို့ဆက်တိုက်လုပ်နေရသော်လည်း ရဲရင့်ဦးတစ်ယောက်ကတော့ ပင်ပန်းသည်ဟုပင်မထင်တော့ချေ ။ ထိုသို့အရာရာအားလုံးကို လိုလေသေးမရှိအောင် ဖြည့်စည်းပေးထားသော ရဲရင့်ဦးကို မေသက်နွယ်တစ်ယောက် အားနာမိနေသည်။ ညနေပိုင်းတွင် ရဲရင့်ဦးသူငယ်ချင်းများက မင်္ဂလာဦးညဧည့်ခံခိုင်းသောကြောင့် ရဲရင့်ဦးသွား၍ဧည့်ခံရပြန်သည်။ မေသက်နွယ်ကတော့ အဝတ်စားများလဲကာ ရဲရင့်ဦးပြန်အလာကို စောင့်နေသည်။ ရဲရင့်ဦးပြန်အလာကို စောင့်နေသော်လည်း စိတ်ထဲတွင် ကျော်ကျော်ထွန်းနှင့် ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာများကိုမြင်ယောင်ကာ စောက်ဖုတ်လေးမှ အရည်စိုနေသည်။ ညကိုးနာရီထိုးခံနီးတွင် ရဲရင့်ဦး တစ်ယောက် ပြန်ရောက်လာသည်။ သူငယ်ချင်းများက အတင်းတိုက်လွတ်လိုက်သောကြောင့် ရဲရင့်ဦးမှာ အတော်ပင်မူးလာသည်။ သူငယ်ချင်းများကလည်းရဲရင့်ဦးကိုပို့ကာ ပြန်သွားကြသည်။ မေသက်နွယ်လည်း ရဲရင့်ဦးကို အခန်းထဲထိတွဲခေါ်ခဲ့ရသည်။
"သက်နွယ် sorry ကွာ မောင်နည်းနည်းများသွားတယ် မောင်တောင်းပန်ပါတယ်နော်"
"ဟုတ်ပါပြီမောင်ရယ် အတာဆိုလည်းအိပ့်လိုက်တော့နော်"
"သက်နွယ်ကလဲ ဘယ်အိပ့်လို့ဖြစ်မလဲကွ ဒီနေ့ညကမင်္ဂလာဦးညလေ လာကွာ"
ရဲရင့်ဦးတစ်ယောက် သက်နွယ်ကို ဆွဲကာလဲလိုက်သည်။ ထိုနောက်သက်နွယ်ရဲ့ ညဝတ်ဂါဝန်လေးကိုလှန်ကာ အတင်းလိုးလိုက်သည်။ မေသက်နွယ်ကလဲ ငြင်းမနေတော့ပဲ ငြိမ်နေပေးလိုက်သည်။ မေသက်နွယ်တစ်ယောက် ရဲရင့်ဦးစလိုးထဲက ပထမဆုံးခံစားလိုက်သည်ကတော့ ရဲရင့်ဦးရဲ့ လီးသေးနေမှုပါ ။ ကျော်ကျော်ထွန်းလီးထက် သေးကာ တိုနေသောကြောင့် သူမကိုပထမဆုံးစလိုးခဲ့သော လီးလောက်မရှိသောကြောင့် ခံစားမှုကတော်တော်ကွာနေသည်။ သို့သော်လည်း လီးသစ်ဆိုတဲ့ခံစားမှုဖြင့် မေသက်နွယ် အနည်းငယ်ခံစားလို့ ကောင်းလာသည်။ ထိုကြောင့် ရဲရင့်ဦးလီးကို ညစ်ကာဆွဲလိုက်သည်။ ထိုညစ်ဆွဲမှုကိုမခံနိုင်သောရဲရင့်ဦးက ခဏအကြာတွင်ပြီးသွားတော့သည်။ ထိုနောက် ပြီးသွားသည်နှင့် မူးနေသောကြောင့် တန်းကာအိပ့်ပျော်သွားသည်။ မေသက်နွယ်တစ်ယောက် ခံစားမှုကောင်းနေချိန်မှ ပြီးသွားသောကြောင့် သူမမပြီးလိုက်ပဲ ဆတ်ငံငံဖြစ်နေသည်။ ကျော်ကျော်ထွန်းလိုးတုန်းကဆို သူမနှစ်ချီသုံးချီပြီသည်။ ခုမပြီးသည်မို့ မေသက်နွယ်တစ်ယောက် ရေချိုးခန်းထဲဝင်ကာ ဘိုထိုင်ပေါ်ထိုင်ပြီး စောက်စိလေးကို တစ်ယောက်ထဲပွတ်နေသည်။ အရသာဖူးလေးကို ထိထိမိမိပွတ်ပေးလိုက်မှုကြောင့် တစ်ကိုယ်လုံးတွန့်လိမ်ကာ ပြီးသွားတော့သည်။ ထိုနောက်မှ စောက်ဖုတ်ကိုရေဆေးပြီး အိပ့်ခန်းထဲသို့ ပြန်ဝင်လာသည်။ ထိုချိန်တွင် ရဲရင့်ဦးတစ်ယောက်အိပ့်နေပုံက ဆင်အော်လို့ပင်မနိုးနိုင်တော့။
မနက်အိပ့်ယာနိုးချိန်တွင်တော့ ရဲရင့်ဦးတစ်ယောက် သူ့ချစ်ဇနီးလေးကိုမတွေ့ရပေ။ မနေ့ညကများထားသည်မို့ ခေါင်းလဲကိုက်နေသည်။ မင်္ဂလာဦးညကို မည်သိုကုန်ဆုံးခဲ့သည်ကိုပင် ရဲရင့်ဦးတစ်ယောက် မမှတ်မိတော့ချေ။ ထို့နောက် ဖုန်းရှာကာ မေသက်နွယ်စီကို ဖုန်းဆက်လိုက်သည်။
"ဟယ်လို မောင် နိုးပြီလားဟင်"
"ခုမှနိုးတာသက်နွယ်ရဲ့ ဘယ်တွေသွားနေတာလဲဟင်"
"သက်နွယ်တို့ကျောင်းမှာလူကြီးလာမှလေ အတာကြောင့် မဖြစ်မနေသွားလိုက်ရတာ မောင်ရဲ့"
"ခုမှပူပူနွေးနွေးရပြီးကာစရှိတေးတာကို"
"ကဲပါမောင်ရယ် ချွဲမနေနဲ့ လန်းသွားအောင်ရေချိုးလိုက်နော် မနက်စာကိုနွယ်ပြင်ခဲ့တယ် စားလိုက်နော်"
ရဲရင့်ဦးလဲ ရေမိုးချိုးကာ မနက်စာစားလိုက်သည်။ ထိုနောက် သူ့အဖေရဲ့ construction လုပ်ငန်းကို ဦးဆောင်နေသောကြောင့် ရုံးကိုခဏသွားလိုက်သည်။
"ဟယ်လိုနွယ်...... နွယ့်အမျိုးသားနဲ့ အဆင်ပြေနေရဲ့လားဟင် ကိုနွယ့်ကိုအရမ်းလိုအပ့်တယ်ကွာ"
"ကိုရယ် နွယ်တို့နှစ်ယောက် ဘဝကမဖြစ်မှမဖြစ်နိုင်တော့တာ ကိုအဆင်ပြေအောင်နေပါနော်"
"နွယ်ရယ် နွယ့်ကိုဆုံးရှုံးလိုက်ရတာက ကို့ဘဝမှာ အကြီးမားဆုံးဆုံးရှုံးမှုပဲသိလား ကိုအရမ်းနောင်တရတယ်ကွာ"
"ကိုရယ် အတာတွေထားလိုက်ပါတော့"
မေသက်နွယ်တစ်ယောက် ရဲရင့်ဦးနဲ့လက်ထပ်ခဲ့တာ တစ်လပြည့်သောနေ့တွင် ကျော်ကျော်ထွန်းမှ ဖုန်းဆက်လာခြင်းဖြစ်သည်။ မေသက်နွယ် ရဲရင့်ဦးကိုလက်ထပ်လိုက်သော်လည်း ကျော်ကျော်ထွန်းအပေါ်ထားတဲ့ အချစ်ကပိုနေလေသည်။ ငယ်ချစ်ဦးမို့ မမေ့နိုင်အောင်ချစ်မိနေလေသည်။ လက်ထပ်ပြီးနောက်ပိုင်းတွင် ရဲရင့်ဦးကို မေသက်နွယ်တစ်ယောက် စိတ်ပျက်လာလေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆို ရဲရင့်ဦးနှင့် ကာမဆက်ဆံတိုင်း မေသက်နွယ်အတွက် အထွဋ်ထိပ်တခါမှမရောက်ခဲ့ပေ။ ရဲရင့်ဦးမှာလဲ သူပြီးသည်နှင့် တန်းကာထိုးအိပ့်စမြဲဖြစ်သည်။ မေသက်နွယ်အတွက် ရဲရင့်ဦးနှင့်လိုးပြီးတိုင်း ရေချိုးခန်းထဲတွင် ကိုယ်ဘာသာ အာသာဖြေနေရသည်က အမြဲပင်ဖြစ်သည်။ မေသက်နွယ်တစ်ယောက် ကျော်ကျော်ထွန်းနှင့် ဆက်ဆံပြီးသည့်နောက်ပိုင်းတွင် ကျော်ကျော်ထွန်းစီကရခဲ့သော အနှစ်သာရမျိုးကို ပြန်လည်ကာ တောင်းတနေသည်။ ကျော်ကျော်ထွန်းက မေသက်နွယ်ရဲ့ကာမခလုပ်ကို ဖွင့်ပေးလိုက်သည်ဆိုလျင်လဲ မမှားပေ။ ထိုကြောင့် သူမအားကြာခိုကာ ကပ်ခဲ့လျှင်လဲ သူမလက်ခံမိမည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူမလိုချင်သလိုမဖြစ်ပဲ ကျော်ကျော်ထွန်းကသူမအား ရိုးရိုးသားသားပင် ဆက်ဆံနေလေသည်။
မေသက်နွယ်တစ်ယောက် ကျော်ကျော်ထွန်းနှင့်လဲ အဆက်သွယ်မပြက်ပဲ အမြဲလိုပင်ဆက်သွယ်နေသည်။ သူမကရေလာမြောင်းပေးလုပ်သော်လဲ ကျော်ကျော်ထွန်းမှာ သူမအပေါ်မည်သို့မှ ဖြစ်ပုံမရပေ။ ထိုသို့နှင့် နှစ်လခန့်အကြာတွင် ကျောင်းထဲသို့ပြောင်းလာသော ဆရာတစ်ယောက်က မေသက်နွယ်အား စိတ်ဝင်စားနေသည်ကို သိလိုက်ရသည်။ ထိုဆရာကား အသာညိုညို ဗလတောင့်တောင့်နှင့်မို့ မိန်းကလေးတိုင်းရင်ခုန်မိတဲ့ ပုံဆံမျိုးဖြစ်သည်။ ထိုဆရာနာမည်က ဇော်ဇော်ဖြစ်သည်။ ထိုဆရာက ကျောင်းထဲတွင် မေသက်နွယ်အား အချိန်ပေးကာလိုက်သည်။ မေသက်နွယ်လဲ ရဲရင့်ဦးအပေါ်စိတ်ပျက်မိသည်မို့ အပြင်တွင်စိတ်ကစားမိကာ ဇော်ဇော်အားစဉ်းစားပေးလိုက်သည်။ မေသက်နွယ် ယောက်ျားရှိတာသိသော်လည်း ဇော်ဇော်ကရအောင်လိုက်သောကြောင့် ချစ်သူတွေဖြစ်သွားကြသည်။ ကျောင်းထဲတွင်ပုံမှန်အတိုင်းနေကာ အပြင်မှထွက်ကဲကြသည်။ ဇော်ဇော်နှင့် မေသက်နွယ်တို့နှစ်ယောက်သည် ဟော်တယ်သို့နေတိုင်းရောက်ကြသည်။ မေသက်နွယ်ကကျူရှင်သင်သည်ဟုဆိုကာ အချိန်နောက်ကျမှပြန်လေ့ရှိသည်။ ဒါတွေကို ရဲရင့်ဦးတစ်ယောက်တော့ မသိရှာပေ။ ရဲရင့်ဦးအတွက်တော့ မေသက်နွယ်က အဖိုးဖြတ်မရအောင်ကို တန်ဖိုးထားသည်။ မေသက်နွယ်ကတော့ ဇော်ဇော်နှင့်လဲထင်တိုင်းကြဲကာ ကျော်ကျော်ထွန်းနှင့်လဲ ဆက်သွယ်မပြတ်ပဲရှိသည်၊
၁၀
"အား........... ကိုဇော် ကောင်းလိုက်တာ........"
"ဗြွတ်........... ဗြွတ်.............. ဗြွတ်................."
"ဖျောင်း............ ဖျောင်း............... ဖျောင်း............."
"အား................ အား.................... အား.................."
ဇော်ဇော်က ကုတင်ပေါ်တွင် မေသက်နွယ်ကိုတင်ကာ နောက်မှဆောင့်ကာလိုးနေခြင်းဖြစ်သည်။ မေသက်နွယ်ကလဲ ဖင်ကြီးဖြင့် နောက်သို့ပြန်ကာ ဆောင့်နေသည်။
"အရမ်းကောင်းတာပဲမေရယ် မေရောကောင်းလားဟင်"
"အရမ်းကောင်းတယ်ကိုဇော်ရယ် မေတော့ဆွဲနေပြီသိလား"
"ဟုတ်လားမေ"
"ႁပြတ္"
ခံလို့ကောင်းနေချိန်ရောက်မှ ဇော်ဇော်က လီးကိုနုတ်လိုက်ခြင်းသည်။ မေသက်နွယ်တစ်ယောက် အရှိန်တတ်နေမှ လီးနုတ်ခံလိုက်ရသောကြောင့် မနေနိုင်ပဲဖြစ်သွားသည်။
"ကိုဇော်ရာ ညစ်ပတ်လိုက်တာ ဘာလို့နုတ်တာလဲကွ ဒီမှာအရမ်းယားနေပြီ"
"ကိုဇော်ပြောတဲ့ဟာပေးရင် ပြန်လုပ်ပေးမှာပေါ့ မေရဲ့"
"ညစ်ပတ်တယ်ကွာ မေမခံနိုင်လောက်ဘူး နောက်မှလုပ်ပါနော် စောက်ဖုတ်ပဲအရင်လုပ်ကွာ နော်"
"အလိုလားမေရဲ့ မေနေနိုင်ရင်နေပေါ့ ကိုဇော်ကတော့ ဆက်လုပ်ပေးဘူးနော်"
"ကိုဇော် အရမ်းညစ်ပတ်တယ်ကွာ"
ထိုနောက် ဇော်ဇော်က ဆေးပါသောဂျယ်လေးနှင့် မေသက်နွယ်စောက်ဖုတ်လေးအား သုပ်ပေးလိုက်သည်။ မေသက်နွယ်တစ်ယောက် မခံနိုင်လောက်အောင်ပင် ယားလာသည်။ အစိလေးမှာပဲ ပူရှိန်ကာနေသည်။
"ကိုဇော်အရမ်းညစ်ပတ်တာပဲကွာ လိုးပေးတော့ကွာ မေအရမ်းလိုချင်နေပြီ"
"ခံမယ်လို့ပြောရင် လိုးပေးမယ်ကွာ "
"ခံမယ်ကွာ စောက်ဖုတ်ကိုအားရအောင်လိုးပေးဦး"
မေသက်နွယ်တစ်ယောက် ဘယ်လိုမှတင်းမထားနိုင်တော့ပဲ လက်ခံလိုက်သည်။ တကယ်တော့ ဇော်ဇော်က မေသက်နွယ်အားဖင်လိုးရန်တောင်း နေခြင်းဖြစ်သည်။ ဇော်ဇော်ကလဲ လိုချင်တာရပြီမို့ မေသက်နွယ်အား လှေကြီးထိုး ရိုးရိုးပုံစံနှင့် ဆောင့်ကာလိုးလိုက်သည်။ မေသက်နွယ်ကတော့ မှတ်လုံးကိုမှိတ်ကာ ဇော်ဇော်စံချိန်မှီလီးကြီးရဲ့ အရသာကို တဝကြီးခံစားနေသည်။
"အား............. ကောင်းလိုက်တာကိုဇော်ရယ်.... အား............"
"အား........... မေစောက်ဖုတ်လေးက ညစ်ပေးပါဦးကွာ ကိုဇော်ပြီးချင်ပြီ"
"ခဏထိန်းထားဦးကွာ မေနောက်တစ်ချီပြီးကာနီးပြီ"
ဇော်ဇော်လည်း မေသက်နွယ်ကို ထိန်းဆောင့်ကာ မှန်မှန်လေးလိုးပေးနေသည်။ မေသက်နွယ်ကလဲ ဇော်ဇော်လည်ပင်းကိုခိုကာ နှုတ်ခမ်းကိုနမ်းလိုက်သည်။ ခဏအကြာတွင် မေသက်နွယ်စီမှ အသက်ရှုသံများ ပိုမြန်လာကာ ပြီးခါနီးပြီဖြစ်သောကြောင့် ဇော်ဇော်လည်း အားဖြင့်ဆောင်ကာ လိုးလိုက်သည်။ မေသက်နွယ်နှင့် ဇော်ဇော်တို့လဲ စိတ်များကိုလျော့လိုက်ကြပြီး ပြိုင်တူပြီးလိုက်ကြသည်။
"မေ မောနေပြီလားဟင်"
"သွားပါသူပဲနှိပ့်စက်ထားပြီးတော့"
"ပြီးရင်အသစ်အဆန်းလေးလုပ်ကြမယ်နော်"
"တော်ပါ လူညစ်ပတ်ကြီး ဟွန့်"
Posts: 121
ဂုဏ်ထူးဆောင်ရမှတ် 0
Gender: Male
အချစ်ဆိုတာ ချစ်နေဖို့ပဲလိုအပ်တယ်
Respect: +5045
View Profile Email Personal Message (Offline)
Re: သူလေးပေးတဲ့ကျွန်တော့်နေရာ
« Reply #3 on: March 22, 2018, 12:32:06 PM »
၁၁
ဇော်ဇော်နဲ့မေသက်နွယ်လဲ ခဏနားကာ အမောဖြေလိုက်ကြသည်။ ဇော်ဇော်က မေသက်နွယ်ကိုရင်ခွင်ထဲတွင် ဖက်ထားသည်။ ရင်ခွင်ထဲတွင်ဖက်ထားသော် လည်း ခြေထောက်ခြင်းပတ်ကာ ကျည်ဆယ်နေသည်။ ထိုနောက်ဇော်ဇော်က မေသက်နွယ်လင်ပင်းလေးကို ကပ်စာစုပ်လိုက်သည်။
"ကိုဇော် တအားမစုပ်နဲ့နော် မေယောက်ျားသိသွားလိမ့်မယ်"
မေသက်နွယ်တားလိုက်သော်လည်း ဇော်ဇော်က ရအောင်စုပ်လိုက်သည်။ ထိုနောက်အောက်သို့ နည်းနည်းဆင်းကာ မေသက်နွယ်နို့နှစ်လုံးကြားလေးထဲကို လျှာလေးနဲ့ပွတ်ကာ နှုတ်ခမ်းနဲ့စုပ်ပြီးနမ်းလိုက်သည်။ မေသက်နွယ်ချက်ခြင်းပဲ ဇော်ဇော်ခေါင်းကိုစုပ်ကိုင်ကာ ရင်ဘတ်များကို ကော့ပေးလာသည်။ ဇော်ဇော်ကနို့တွေကိုမစို့ပဲ ရင်ဘက်ကြားမှ ဗိုက်ပေါ်ကိုဆင်ကာ နှုတ်ခမ်းနှင့်ပွတ်ဆွဲကာ နမ်းလိုက်သည်။ ထိုနောက်စည်းခုံပိုင်ထိ ဆင်သွားကာ နမ်းလိုက်ပြီး စောက်ဖုတ်လေးနားရောက်သောခါ မေသက်နွယ်က ခါးကို ကော့ကာပေးသော်လည်း ဇော်ဇော်ကမနမ်းပဲ နှုတ်ခမ်းကိုပြန်နမ်းလိုက်သည်။
"ညစ်ပတ်ကြီးကွာ လူကိုမနေနိုင်အောင်ဆွနေတယ် နို့တွေစို့ပေးတော့ကွာ လိုချင်လှပြီ"
"စို့ပေးမှာပေါ့ကွ မေကနိုတွေကိုညစ်ပြီးကိုင်ထားပေးနော် ကိုဇော်က အားရပါးရစို့ချင်လို့"
မေသက်နွယ်ကလဲ ဇော်ဇော်ပြောတဲ့တိုင်း သူမနို့ကြီးတွေကို လက်စုပ်ကိုင်ကာ ဇော်ဇော်လို့ကောင်းအောင် လုပ်ပေးထားသည်။ ဇော်ဇော်ကလဲ မေသက်နွယ်နို့သီးလေးများကို နှုတ်ခမ်းနှင့်ဖွဖွလေးစုပ်ကာ လျှာလေးနဲ့မွှေပြီး စို့ပေးလိုက်သည်။ ထိုချိန်တွင် မေသက်နွယ်တစ်ယောက် ဘယ်လိုမှမနေနိုင်တော့ပဲ ကျန်နို့တစ်ဖက်ကို သူမလက်နှင့် ပွတ်ကာချေနေသည်။ ဇော်ဇော်ကလဲ စောက်ဖုတ်အပေါ်ပိုင်း အမွှေးစပေါက်သောနေရာလေးကို ပွတ်ကာဆွပေးနေသည်။ မေသက်နွယ်တစ်ယောက် အောက်ပိုင်းကလဲမနေနိုင်ပဲ ဇော်ဇော်လက် စောက်ဖုတ်စီလာဖို့ကို မျော်လင့်နေသည်။
"ကိုဇော် မညစ်နဲ့တော့ကွာ လူကိုဒီလောက်ဆွရရင်တော်ရောပေါ့ စောက်ဖုတ်လေးကို နမ်းပေးတော့နော်"
"နမ်းခံချင်ပြီလာကွ အတာဆိုကုန်းပေးနော် ကိုဇော်နောက်ကနေ နမ်းပေးမယ်"
"ကိုဇော်ကလဲကွာ အသစ်ဆန်းတွေထွန်ပြန်ပြီ ဟွန့်"
မေသက်နွယ်တစ်ယောက် နှုတ်ခမ်းလေးဆူကာပြောရင်း ဇော်ဇော်ပြောသလို ကုန်းပေးလိုက်သည်။ ခါးကိုညွှတ်ကာကုန်းထားသောကြောင့် မေသက်နွယ်စောက်ဖုတ်ပြီးက နောက်သို့ပြူးကာထွက်နေသည်။ ဇော်ဇော်ကလဲ မေသက်နွယ်စောက်ဖုတ်ကြီးကို နောက်မှ စုပ်ကာနမ်းလိုက်သည်။ မေသက်နွယ်မျော်လင့်နေသော်လည်း ရုတ်တရက်မို့ တွန့်သွားသည်။ ထို့နောက်စောက်စိလေးထိရောက်အောင် အစွမ်းကုန်နမ်းပြလိုက်သည်။ ထိုနောက် ဇော်ဇော်က မေသက်နွယ်အောက်ဝင်ကာ စောက်ဖုတ်နှင့် မျက်နာတည်အောင်နေရာယူလိုက်သည်။ မေသက်နွယ်ကလဲ အလိုက်သိစွာ ဇော်ဇော်မျက်နာကို စောက်ဖုတ်နှင့် ပွတ်ပေးလိုက်သည်။ ဇော်ဇော်ကလဲ လျှာကို အပြားလိုက်ထုပ်ကာ မေသက်နွယ်စောက်စိလေးထိထိအောင် နမ်းပေးလိုက်သည်။
"အား.............. အား.............. ကိုဇော် အား................"
"မေမနေိုင်တော့ဘူးကွာ ကိုဇော်လိုးပေးတော့နော်"
"ကိုဇော်ကိုစုပ်မပေးတော့ဘူးလားကွ ပြီးမှစုပ်ပေးမယ်ကွာ မေအရမ်းခံချင်နေပြီ"
ဇော်ဇော်လည်း မေသက်နွယ်အောက်မှ ထွက်ကာကုတင်နောက်တွင် နေရာယူလိုက်သည်။ မေသက်နွယ်ကတော့ အလွန်ခံချင်နေပြီ ဖြစ်သောကြောင့် အိုးကြီးကိုရန်းခါကာ ဇော်ဇော်လီးကြီးကို စောင့်မျော်နေသည်။
ထိုနောက်ဇော်ဇော်က အသင့်ဆောင်လာသော ဂျယ်ဘူးကိုယူကာ မေသက်နွယ်နောက်တွင် ရပ်လိုက်သည်။ ထိုနောက် မေသက်နွယ် စောက်ဖုတ်ကို လီးကြီးဖြင့် ပွတ်ကာ အစိလေးကိုတိုက်ပြီး ကစားပေးလိုက်သည်။ ထိုနောက် လီးကြီးကို စောက်ဖုတ်ထဲသို့ တဆုံးဆောင့်ကာ လိုးလိုက်သည်။ မေသက်နွယ်တစ်ယောက် အိပ့်ယာခင်းများကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင်စုပ်ပြီး ဇောဇော်လီးဒဏ်ကို ခံလိုက်ရသည်။ စောက်ဖုတ်ကြီးက လီးကြီးကို အရမ်းလိုအပ်နေပြီမို့ အိုးကြီးဖြင့် နောက်သို ပြန်ကာဆောင့်ပေးနေသည်။
အား.............. ပြွတ်................. ပြွတ်..............အား.................
"ကောင်းလိုက်တာကိုဇော်ရယ် ကိုဇော့်လီးကြီးကို တစ်သက်ဆွဲပြီး"
ထိုနောက် ဇော်ဇော်က မေသက်နွယ်အိုးကြီးကို ငြိမ်သွားအောင် ထိန်းကိုင်ပေးလိုက်ပြီး နောက်မှ ညှောင့်ကာ တဖြေးဖြေးဆောင့်ပေးလိုက်သည်။ ထိုနောက် လက်ထဲမှဂျယ်ဘူးကို ဖွင့်ကာ မေသက်နွယ်ဖင်ပေါက်လေးပေါ်သို ညှစ်ကာ သုပ်လိမ်းပေးလိုက်သည်။ ထိုနောက် လက်ခလှယ်နှင့် ဂျယ်များဝင်သွားအောင် မေသက်နွယ်ဖင်ပေါက်လေးကို ထိုးကာဆွပေးလိုက်သည်။ မေသက်နွယ်ဖင်ပေါက်လေးမှာ ဂျယ်များနှင့် ဇော်ဇော်ဆွပေးမှုကြောင့် စူပွစူပွလေးဖြစ်လာသည်။ ထိုနောက် ဇော်ဇော်က မေသက်နွယ်စောက်ဖုတ်ထဲမှ လီးကိုနုတ်ကာ ဂျယ်များသုပ်လိမ်းလိုက်ပြီး ဖင်ဝလေးတွင် တေ့ပေးလိုက်သည်။
"ကိုဇော် ဖြေးဖြေးလုပ်နော် မေတခါမှမခံဖူးဘူး"
"စိတ်ချပါကွ မနာစေရဘူးနော် နာလည်းခဏလေးပဲသည်းခံလိုက်နော်"
ဇော်ဇော်က ပြောပြီးသည်နှင့် မေသက်နွယ်ဖင်ပေါက်လေးထဲကို သူ့လီးကြီးထိုးကာ ထည့်လိုက်သည်။ ဂျယ်များများလိမ်းထားသောကြောင့် ဖင်ထဲသို တန်းကာဝင်သွားသည်။ မေသက်နွယ်တစ်ယောက်လဲ တစ်ခါမှမခံဖူးသောကြောင့် အနည်းငယ်အောင့်သွားသည်။ ထိုကြောင့် လည်ချောင်းသံပင်ပါအောင် ညည်းလိုက်မိသည်။
"အား............... ကိုဇော်...... ဖြေးဖြေးနော်"
ထိုနောက် ဇော်ဇော်က မေသက်နွယ်နို့သီးလေးမှာကို လက်နှစ်ခေါင်းဖြင့် ခြေပေးလိုက်သည်။ နို့လေးကိုကိုင် အသာလေးဆောင့်နေသောကြောင့် မေသက်နွယ်တစ်ယောက် အားမလိုအားမရဖြစ်ကာ အောက်မှနေပြီး နောက်ကို ပြန်ပြန်ဆောင့်ပေးလာသည်။
"အာ့.... ဘာလို့နုတ်လိုက်တာလဲဟင်"
"ခဏလေးပါမေရဲ့"
မေသက်နွယ်ဖင်ဝလေးမှာ ဇော်ဇော်လီးနှင့် လိုးခံထားရသောကြောင့် အနည်းငယ်ဟနေသည်။ ဇော်ဇော်က မေသက်နွယ်ဖင်ဝလေးကို ဂျယ်များကိုထပ်ကာ ထည့်လိုက်သည်။ ထိုနောက် မေသက်နွယ် ကို နောက်မှဆောင့်ကာ လိုးလိုက်သည်။ ဖင်ကတခါလိုးပြီးသော်လည်း ဒီနေ့မှစခံသည်မို့ မေသက်နွယ်တစ်ယောက် အောင့်သွားကာ ငယ်သံပင်ပါအောင် အော်လိုက်ရသည်။ ထိုနောက် ဇော်ဇော်က မေသက်နွယ်ကိုမညှာတော့ပဲ တရက်စက် ဆောင့်ကာ လိုးလိုက်သည်။ မေသက်နွယ် အိုးကြီးများကလည်း ဇော်ဇော် ဆောင့်လိုးလိုက်တိုင်း တုန်ခါသွားကာ ဆောင့်လိုးဒဏ်ကြောင့် တင်သားများပင် ရဲကာလာသည်။ မေသက်နွယ်တစ်ယောက် တောင့်ကာမထားနိုင်တော့ပဲ ကုတင်ပေါ်သို့ မှောက်ကာ ကျသွားသည်။ ဇော် ဇော် လဲ ကုတင်ပေါ်သို့တတ်ကာ မေသက်နွယ်မှောက်နေသောပေါ်မှ တင်သာများကိုဖြဲကာ ဖင်ဝလေးကို လီးကြီးဖြင့် ဖိကာသွင်းပြီး ဆက်လိုးလိုက်သည်။ မေသက်နွယ်ထံမှလဲ နာကျင်လို့သော်သောအသံမှ တဏှာများနှင်ပြည့်နက်သော အသံအဖြစ်ပြောင်းလဲသွားပြီး အောက်မှ ဖင်ပြီးနှစ်လုံးဖြင့် ပြန်ကာ ဆောင့်နေတော့သည်။
မေသက်နွယ်တစ်ယောက် အိမ်ပြန်ရောက်ချိန်တွင်တော့ အတော်ကို မှောင်နေပြီဖြစ်သည်။ မေသက်နွယ်လဲ ဇော်ဇော်ကြမ်းခဲ့သမျှ ခုမှမနေနိုင်အောင်ခံစားနေရသည်။ သို့သော်လဲ ရဲရင့်ဦးမရိမ့်မိစေရန် ဟန်ဆောင်ထိန်းသိမ်းကာ အိမ်ထဲသို့ဝင်လာခဲ့သည်။
"သက်နွယ် အရမ်းနောက်ကျတယ်နော် ဘယ်တွေသွားနေတာလဲ "
ရဲရင့်ဦးအနည်းငယ် စိတ်ဆိုးနေသံဖြင့် မေးလထုက်သည်။ မေသက်နွယ်ကတော့ ဟန်ဆောင်ပြုံးလေးနှင့်
"နွယ်ရဲ့အသိတစ်ယောက်က မွေးနေပါတီလုပ်နေလို့ လိုက်သွားနေရလို့ပါ ပါတီထဲမှာဆိုတော့ မောင့်ဖုန်းသံလဲမကြားမိလိုက်ဘူး sorryနော်"
ရဲရင့်ဦးလဲ ဘာမှမပြောတော့ပဲ အလုပ်ကိစ္စများကိုသာ ဆက်လုပ်နေလိုက်သည်။ စိတ်ထဲတွင်တော့ အနည်းငယ် သံသယဖြစ်မိနေသည်။ ခဏအကြာတွင် မေသက်နွယ် တစ်ယောက် အဝတ်စားများလဲကာ အခန်းတွင်မှထွက်လာသည်။ မေသက်နွယ်ပုံလေးမှ အတော်ကိုပင်ပန်းပုံ ပေါက်နေသည်။
"မောင် နွယ်ပင်ပန်းနေလို့ ဒီနေ့ညစာ ကိုယ့်သာလုပ်စားလိုက်တော့နော် နွယ်စောစောနားတော့မယ်"
"ဟုတ်ပါပြီကွာ.......... နား နား "
ရဲရင့်ဦးမှာတော့ မယားလေးနှင့်အတူ အပြင်ထွက်စားဖို့ အသင့်ပြင်ထားသည်။ ခုတော့ရဲရင့်ဦး အစီစဉ်တွေပျက်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ဒီနေ့က ရဲ့ရင့်ဦးနှင့် မေသက်နွယ်တို့ရဲ့ မင်္ဂလာနှစ်ပတ်လည်နေ့ဆိုတာ မေသက်နွယ်တစ်ယောက် မေ့နေခြင်းဖြစ်သည်။
!!!တကယ်ဆိုချစ်တာအမှား...... မှား....မိတဲ့သူပါ ခံယူယူလိုက်မယ်အချစ်...................!!!"
မေသက်နွယ်ဖုန်းလေးမှ ရင်နှီးသောဖုန်းနံပတ်လေးတစ်ခု ဖုန်းဝင်နေခြင်းဖြစ်သည်။ မေသက်နွယ်ချက်ခြင်းပဲ ဖုန်းကိုကိုင်လိုက်သည်။
"ဟယ်လို ကို "
"နွယ်ဘယ်မှာလဲဟင် ကိုအိမ်ကိုခဏပြန်လာတာ နွယ်နဲ့တွေ့ခြင်လို့ ဖြစ်ရဲ့လား"
"နွယ်ကကျောင်းမှာ ကိုလာခေါ်လည့်လေ"
ကျော်ကျော်ထွန်းတစ်ယောက် အလုပ်ကိစ္စနှင့် တခြားမြို့ကို ရောက်နေခြင်းဖြစ်သည်။ မေသက်နွယ်လည်း ကျော်ကျော်ထွန်းကို အရမ်းတွေ့ခြင်နေသောကြောင့် ကျော်ကျော်ထွန်းခေါ်သည်ကို မငြင်းပဲ လက်ခံလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ ခဏအကြာတွင် ကျော်ကျော်ထွန်းကားလေ မေသက်နွယ်ရှိရာကို ရောက်လာသည်။ မေသက်နွယ်က အဆင်သင့်ပြင်ထားသည်မို့ ကားလေးပေါ်ကို တန်းကာတတ်လိုက်သည်။
"နွယ် ခုမှနွယ်ပိုပြီးလှလာတယ်ကွာ"
"ဟား....... ဘာလဲ ခုမှလွတ်သွားတဲ့ငါးက ကြီးနေတာလားကို"
"ဟုတ်တယ်နွယ်ရဲ့ ပြန်ရရင် ပြန်လိုခြင်တေးတယ်"
မေသက်နွယ်လဲ ပြုံးပြကာ ဘာမှမပြောပဲ နေနေလိုက်သည်။ ကျော်ကျော်ထွန်းကားလေးလဲ တဖြည်းဖြည်းနှင့် မြို့ထဲသို့ရောက်လာသည်။
"နွယ် ဘာစားမလဲဟင် ဘယ်သွားမလဲ"
"မေ လက်ထပ်ပြီးထဲက ပုန်းနေတဲ့ကို့ကို ဒီနေ့ကောင်းကောင်းနှိပ့်စက်မယ်လေ "
"ဟုတ်ပါပြီဗျာ ကဲပါ အတာဆို ဘာလုပ်မလဲပြော"
"ခုပထမဆုံးတော့ မနက်စာကောင်းကောင်းကျွေးပါ"
"Okလေ အတာဆိုကိုတို့စားနေကြဆိုင်မှာ family roomယူလိုက်မယ်လေ အဆင်ပြေတယ်မို့လား"
"ဟွန်းနော် သူများကယောက်ျားရှိတယ်"
"အတာဆိုမရဘူးလားနွယ်ရဲ့"
"ရပါတယ်နွယ်ကစတာ"
မေသက်နွယ်နှင့် ကျော်ကျော်ထွန်းလဲ အရင်ချစ်သူဘဝတုန်းက သွားနေကျစားသောက်ဆိုင်လေးကို နှစ်ယောက်သား သွားခဲ့ကြသည်။ အရင်ကဆို စားသောက်တာက နဲနဲရယ်ပါ ကျော်ကျော်ထွန်းကတော့ မေသက်နွယ်နို့လေးများကို ချေရင်း စို့ခဲ့သည်က များများ။ မေသက်နွယ်နှင့် ကျော်ကျော်ထွန်းလည်း မှာစရာရှိတာများကို မှာကာ အလုပ်အကြောင်းလေးများပြောရင်း မနက်စာစားလိုက်ကြသည်။
"နွယ်.... နွယ့်အမျိုးသားနဲ့ကရော အဆင်ပြေရဲ့လားဟင်"
