နေအတူ ကြွေအတူ
#Credit..
မောင်ခြိမ့်ရေးသားသည်
( အခန်း ၁ )
🌈🌈🌈
" အဖေ … အိမ်ရှေ့မှာ … ဧည့်သည် … အဖေ မိတ်ဆွေများလား "
" အော် …ဗေဒင်ဆရာ များလား … ငါ့သူငယ်ချင်း လှမောင်ကို … ဟိုတနေ့က … အကူညီတောင်းထားသေးတယ် … တံခါး သွားဖွင့်လိုက်ကွာ "
" ဟုတ် … အဖေ "
ကျုပ်ယောက္ခထီး ဘာစိတ်ကူးပေါက်လည်းမသိဘူး ဗေဒင်ဆရာတစ်ယောက်ကို အိမ်ခေါ်မေးတာပါ။ကျုပ်တို့အိမ်က မြို့ငယ်လေးတခုရဲ့ မြောက်ဘက် အစွန်ဆုံးရပ်ကွက်လေးထဲမှာပါ။ရပ်ကွက်က အတော်ကျယ်တယ်ဗျ အရှေ့အနောက် တောင်မြောက်လမ်းဖေါက်ထားပြီး ကျုပ်တို့ရပ်ကွက်ရဲ့အနောက်ဖက်က မြစ်ကြီးပဲရှိတော့တာ။ကျုပ်တို့အိမ်က ရပ်ကွက် တောင်ခြမ်းဘက်မှာ ပေ၃၀ ပေ၅၀ အကျယ်ရှိပြီး ထရံကာသွပ်မိုး အောက်က အုတ်ခင်းဗျို့။အိမ်ရှေ့မှာ ရေချိုးကန်လေးလုပ်ပြီး ရေဘုံဘိုင်လေး ဆင်ထားလိုက်တယ်။
၂၅ပေ ၃၅ပေ ပတ်လယ်လောက် အိမ်ဆောက်ပြီး နောက်ဖေးက အိမ်သာနဲ့ မကျီးပင်လေးရှိတယ်ဗျ။အိမ်ပတ်ပတ်လည် ဝါးထရံနဲ့ကာထားပြီး အိမ်ရှေ့က သစ်သားဝန်းထရံနဲ့ သစ်သားတံခါးပေါ့။ကျုပ်နာမည်က နောင်နောင်ပါ အသက်က ၂၆နှစ် ရေတိုင်ကီလုပ်တာ ဆရာ့ဆိုင်မှာပဲ ဒီနေ့ ဦးပုဒ်နေ့မို့ ဆိုင်ပိတ်တာနဲ့ အိမ်မှာကပ်နေတာပေါ့။ကျုပ်မိန်းမ နာမည်က သင်းသင်းစိုးပါ အသက်က ၂၄နှစ် ကျုပ်ထက် ၂နှစ်ငယ်ပါတယ် သားလေးတစ်ယောက်ရှိတယ်ဗျို့ ၁နှစ်ကျော်ပါပြီ။ယောက္ခမ ကတော့ ကျုပ် မသင်းနဲ့အိမ်ထောင်မကျခင်ထဲက ဆုံးပါးသွားတာ ယောက္ခထီးကတော့ ဦးမျိုးမြင့်တဲ့ အရပ်မနိမ့်မမြင့်နဲ့ ကျုပ်ထက်စာရင် ပိန်တယ်။
ခု ယောက္ခထီးခေါ်ထားတဲ့ ဗေဒင်ဆရာကို ကျုပ်လည်းတံခါးဖွင့် ပြီးအိမ်ထဲခေါ်လာခဲ့တယ်။သူစီးလာတဲ့စက်ဘီးလေး အိမ်ဝင်းထဲတွန်းဝင်ရင်း ဒေါက်ထောက်နေတာ။စက်ဘီးလက်ကိုင်ရှေ့က ချိတ်ထားတဲ့ လွယ်အိတ်အနီကြီး ဖြုတ်ယူပြီး ကျုပ်နောက်က ကပ်ပါလာတာပေါ့။ ဗေဒင်ဆရာက ဦးကံသာတဲ့ မြို့ရဲ့ အရှေ့ပြင်အခြမ်းကပြောပါတယ်။ယောက္ခထီးနဲ့ အသက်က မတိမ်းမယိမ်းလောက်ပါပဲ လက်ပြင်ကိုင်းကိုင်းနဲ့ အသားမဲတယ် ကွမ်းစားတော့ သွားတွေက ကွမ်းဂျိုးတွေနဲ့ ပါးစပ်ကလည်းရဲတွတ်နေတာဗျ။အိမ်ထဲရောက်တာနဲ့ သူ့ကိုယ်သူ မိတ်ဆက်ရင်း ယောက္ခထီးနဲ့ စကားပြောနေကြတာပါ။
" ကိုလှမောင် ပြောလို့ … ဒီက နောင်ကြီးဆီ … လာခဲ့တာပါ … အိမ်လိပ်စာလည်း ကိုလှမောင်က တခါတည်း ပြောပြပါတယ် "
" ဟုတ်ကဲ့ပါ ဆရာရယ် … ဗေဒင်မေးချင်တာ ၂လလောက်ရှိပါပြီ … တခါတခါ ဖျားချင်သလို ဖြစ်သေးတယ်ဗျ … နေရထိုင်ရ အဆင်မပြေတာနဲ့ … ကိုလှမောင်ကို ပြောပြတော့ သူ့အသိ ဆရာတစ်ယောက်ရှိတယ်ဆိုတာနဲ့ … ခေါ်ပေးဖို့ ပြောလိုက်မိတာ "
" ကဲ … လက်ဖက်နဲ့ … ရေနွေးကြမ်းလေး … သုံးဆောင်ပါဦးဆရာ "
ယောက္ခထီးနဲ့ ဗေဒင်ဆရာ ဦးကံသာတို့ စကားပြောနေတုန်း ကျုပ်မိန်းမ မသင်းက လက်ဖက်ပန်းကန်နဲ့ ရေနွေးကရား လာချပေးနေတာပါ။မသင်းက ရေချိူးပြီးစမို့ သနပ်ခါးနံ့လေးက မွှေးနေတော့တာပဲ။အိမ်တွင်နေတတ်သူမို့ ဘော်လီမဝတ်တာများတယ်ဗျ ကလေးရတော့ ပိုဆိုးတယ် လုံးလုံး မဝတ်တော့တာ။မျက်နှာဝိုင်းဝိုင်း ပါးဖေါင်းဖေါင်းလေးနဲ့ ရုပ်ရည်က အချောကြီးမဟုတ်ပေမယ့် ကြည့်ကောင်းပါတယ်။ထူးခြားချက်က ပါးဖေါင်းသလောက် ရီလိုက်ရင် ပါးချိုင့်လေးနဲ့ဗျို့။ကျုပ်နဲ့အရပ်အမောင်းက မတိမ်းမယိမ်းပါပဲ ခုချိန်ထိ တင်တွေရင်တွေ ထွားကြိူင်းသူမို့ တခါတလေ စျေးသွားရင်း အပြန်ဆို ကောင်လေးတွေ ကပ်ပါလာတတ်သေးတယ်။
မသင်းကျုပ်တို့ဘေးနားဝင်ထိုင်တော့ ဧည့်ခန်းထဲကဖျာပေါ်မှာ ဖင်ကြီးကား ကားထွက်နေတာဗျ။အကျင်္ ီအပါးလေးအောက်က နို့သီးခေါင်းလေးကလည်း ချွန်ထွက်နေတော့ ကျုပ်မပြောနဲ့ ဆရာဦးကံသာ မျက်လုံးတွေပါ မသင်းဆီ တချက်တချက်ရောက်ရောက် လာတတ်တာ။ခဏအကြာ ယောက္ခထီးကို နေနံဘာညာမေး သူ့လွယ်အိပ်ထဲက ကျောက်သင်ပုန်းနဲ့ ကျောက်တံထုတ်ပြီး ဗေဒင်တွက်ပေးနေတာဗျို့။
ဗေဒင်တွက်ပြီးတော့ ယောက္ခထီးက ညာဘက်လက်အမြှောက် အ ကနဲ့ အော်မိလို့ ဦးကံသာက ဘာဖြစ်တာလဲမေးနေတာ။ယောက္ခထီးက လက်ပြင်ကြောညှပ်တာကြာပြီဖြစ်ကြောင်းပြောတော့ ဆရာဦးကံသာက အဲလောက်တော့ သူနှိပ်တတ်ကြောင်းပြောပြီး နှိပ်ပေးနေတာဗျ။ အဲဒီချိန်မှာပဲကျုပ်တို့ အိပ်ခန်းဘက်က ကလေးငိုသံကြားတာနဲ့ ကျုပ်လည်း အိပ်ခန်းထဲ ဝင်လာလိုက်တာ။မသင်းရယ် သူ့အဖေရယ် ဗေဒင်ဆရာရယ်က ဧည့်ခန်းထဲမှာပဲ ကျန်နေရစ်တာပါ။ကလေးကို ချော့သိပ်ပြီး ဧည့်ခန်းဘက် ပြန်လာတော့ မသင်းက သူလည်း ညှောင်းကိုက်နေလို့ လက်စနဲ့အနှိပ်ခံချင်ကြောင်း ပြောဆိုနေတာဗျို့။ယောက္ခထီးကလည်း နှိပ်လက်စနဲ့ သမီးဖြစ်သူပါ တခါထည်း နှိပ်ပေးဖို့ တောင်းဆိုနေတာပေါ့။
" ဟာ … ရပါတယ် … နောင်ကြီးရယ် "
ဆရာဦးကံသာ က နှိပ်ပေးဖို့ ဝန်မလေးကြောင်းပြောတော့ မသင်းက အိမ်ရှေ့ ဧည့်ခန်းထဲ အနှိပ်မခံရဲကြောင်း ကျုပ်တို့လင်မယားအိပ်ခန်းထဲ နှိပ်ဖို့ ထပ်ပြောနေတာပဲ။ဒါနဲ့ ကျုပ်တို့အိပ်ခန်းထဲ ကုတင်အောက် ဖျာတချပ်ခင်းပြီး မသင်းက အနှိပ်ခံနေတာပါ။ကျုပ်က ကုတင်ပေါ်သားလေးနဲ့ အတူမှေးရင်း မသင်းတို့ကို ကြည့်နေလိုက်တယ်။ယောက္ခထီးကတော့ ဧည့်ခန်းနဲ့ကပ်လျက် သူ့အိပ်ခန်းထဲ ဝင်သွားတာပါ။သူ့အိပ်ခန်းနဲ့ကပ်လျက်က ကျုပ်တို့ အဝတ်စားတွေထည့်တဲ့ ဗီဒိုနဲ့ တခြား ပစ္စည်းအဟောင်းတွေ ထားပြီး အဲဒီအိပ်ခန်း အနောက်ကမှ ကျုပ်တို့ လင်မယား အိပ်ခန်းပေါ့။အမှန်ကတော့ မသင်းဆန္ဒအတိုင်း သူ့အဖေနဲ့ အိပ်ခန်းချင်းကပ်လျက် မနေချင်လို့ အခန်းခြားတဲ့ သဘောပါပဲ။
ဖျာပေါ်မှာ မသင်းကို အခန်းပေါက်ဖက် ခြေဆင်းထိုင်ခိုင်းရင်း ဆရာဦးကံသာက မသင်းနောက်က ဒူးထောက်ရင်း ပုခုံးတွေစနှိပ်ပေးနေတာပါ။ပုခုံးတွေနှိပ်ရင်း မသင်းခေါင်းအပေါ်ခြမ်းနဲ့ မေးဖျားကို နောက်က ကိုင်ရင်း ဘယ်ညာ ချိုးပေးနေတာ တဂျွတ်ဂျွတ်နဲ့ဗျို့။မသင်းပါးစပ်ကလည်း ကောင်းလိုက်တာဆရာရယ်နဲ့ စနှိပ်ပေးကတည်းက အတော်အညှောင်းပြေနေပုံပါ။တခုထူးခြားတာက မသင်းခါးလေး ကော့ကော့နေတာ။သေချာကြည့်တော့မှ ဦးကံသာ ပုဆိုးထဲက ထောင်ထွက်နေတဲ့အရာက ကျုပ်မိန်းမ ကျောပြင်ကို ထောက်မိနေတာဗျ။မသင်းလက်မခံရင် ရပြီပြောပြီး ရပ်ခိုင်းမှာပဲလေဗျာ။ခဏကြာတော့ ဦးကံသာက ဒူးထောက်နှပ်ပေးရင်းကနေ ဒူးတုတ်ထိုင်ပြီး ကျောပြင်တွေစနှိပ်ပေးနေပါပြီ မသင်းက တအင်းအင်းနဲ့ ညည်းနေတုန်း ဦးကံသာလက်က မသင်းခါးဆီရောက်လာတာပေါ့။
ထမိန်အပေါ်အနားစနဲ့ အကျင်္ ီအောက်နားစ ကြားပေါ်နေတဲ့ အသားစိုင်ဖွေးဖွေးလေးကို လက်နှစ်ဖက်နဲ့နှိပ်တော့ မသင်းက ကုတင်ပေါ်လှဲနေတဲ့ ကျုပ်ဘက် မသိမသာလေး လှည့်ကြည့်နေတာ။ထမိန်အညိုရောင်အပါးလေးအောက်က မသင်းဖင်ကြီးက ကားထွက်နေတော့ ကျုပ်လည်း ကြည့်ရင်း ပေါင်ကြားက ဆစ်ကနဲ့ဖြစ်မိသွားရတယ်။ဦးကံသာ လက်က ခါးအောက် ဖင်သားကြီးဆီ တချက်တချက်ရောက်တိုင်း လက်မနဲ့ဖိချေရင်း ကျုပ်ဘက်လှည့်ကြည့်တတ်သေးတာဗျ။သူတို့လှည့်ကြည့်တိုင်း ကျုပ်လည်း မျက်လုံးမိတ်ထားပြီး အိပ်ချင်ယောင် ဆောင်နေလိုက်တယ်။အတော်လေးကြာတော့ ဦးကံသာဆီက စကားသံထွက်ပေါ်လာတယ်ဗျ။
" ကဲ … သမီး … ဆရာ့ဘက်လှည့် … ပက်လက်လှဲအိပ်လိုက် … ခန္ဓာကိုယ်ရှေ့ပိုင်း နှိပ်ပေးမလို့ "
" ဟုတ်ကဲ့ "
ကျုပ်မိန်းမလည်း စကားသံဆုံးတော့ သူ့ကိုယ်လုံးကို တပတ်လှည့်ပြီး ဦးကံသာရှေ့ ပက်လက်လေးလှဲအိပ်နေတာပေါ့။ဦးကံသာက ပထမ ကုတင်ဘက်ကို သူ့ကိုယ်လုံးကပ်ပေးနေတာ နောက်ပိုင်း သူ့ကိုယ်လုံးနဲ့ ကုတင်ဘောင်တိုက်နေတော့ နှိပ်ရတာ အဆင်မပြေလို့ ဟိုဘက်ရွေ့ထိုင်ပြီး နှပ်နေတာပါ။အစက ဦးကံသာကိုယ်လုံးကွယ်နေတော့ ကျုပ်လည်း မသင်းကိုနှိပ်နေတာ မမြင်ရဘူးဗျ။ဦးကံသာ ဟိုဘက်ရွေ့နှိပ်မှ ကျုပ်မိန်းမပုံစံလေး ထင်းကနဲ့မြင်လိုက်ရတာ။အကျင်္ ီအပါးလေးအောက်က စူထွက်နေတဲ့နို့အုံထိပ်က နို့သီးခေါင်းလေးက ချွန်ထွက်နေပြီး ခါးအောက် ပေါင်ဂွတည့်တည့် ဖေါင်းထွက်နေတဲ့စောက်ဖုတ်ရာလေးကလည်း ထင်းနေတာဗျ။
ထမိန်က ဟောင်းနေတဲ့အပြင် ပါးလည်းပါးတော့ စောက်ပတ်အုံလေးကို ကပ်နေတာပါ။ဦးကံသာက ဘေးကနေ ပုခုံးအခွက်လေးထဲ လက်မလေးဖိနှိပ်တော့ မသင်းဆီက အ ကနဲ့ ခပ်တိုးတိုး အသံလေးထွက်လာတာပေါ့။ဦးကံသာက ခဏအောင့်ခံဖို့ပြောရင်း ဘယ်ညာ နှိပ်တော့ မသင်းကိုယ်လုံးလေး တုန်လာပြီး ခါးကော့တက်လာတာ။ကျုပ်ဖြင့် မသင်းအနှိပ်ခံတာ ကြည့်ရင်း လီးတောင်နေရတာဗျ။ဖနောင့်လေးအားယူထောက်ရင်း ကော့တက်လာတော့ ပေါင်ကြားက စောက်ဖုတ်ကို ကော့ပြသလိုဖြစ်နေတာလေဗျ။
ကျုပ်တင်မဟုတ်ဘူးဗျ ဦးကံသာ ပုဆိုးအောက်က ဟာကြီးကလည်း ဆက်ကနဲ့တုန်တုန်နေတာဗျို့။ခဏကြာတော့ ဦးကံသာ လက်နှစ်ဖက်က ကျုပ်မိန်းမပေါင်ရင်း တဖက်ဆီ အုပ်ကိုင်ရင်း ပေါင်အတွင်းကြောတွေကို ဖိဆွဲနေတော့တာ။မသင်းဆီက အိကနဲ့ အိကနဲ့ ရှိုက်သံလေးထွက်လာပြီး ကျုပ်ဘက်ကို ခိုးကြည့်နေတယ်။ကျုပ်လည်း သူ့မျက်လုံးမရောက်ခင် အိပ်ပျော်ချင်ယောင် ဆောင်ပေးလိုက်တာပါ။သူစိမ်းယောကျင်္ားတစ်ယောက်လက်က ကျုပ်မိန်းမ စောက်ဖုတ်နားထိ ရောက်နေတာမို့ ဘာဆက်ဖြစ်မလည်း အတွေးက တရှိန်းရှိန်းနဲ့ဗျ။ဦးကံသာကြည့်လိုက်တော့လည်း ပေါင်ဂွတွေနှိပ်ရင်း သူ့မျက်လုံးတွေက မသင်းစောက်ပတ်ကို အရသာခံကြည့်နေတာဗျို့။
" သမီး … ညာလက်လေး … ဆရာ့ပေါင်ပေါ် ခဏတင်လိုက် … ဒူးခေါင်းနဲ့မလွတ်ဘူးနေမှာ "
ပက်လက်အနေထားနဲ့အနှိပ်ခံနေတဲ့ မသင်းညာဖက်လက်ကို ဆရာဦးကံသာ ဒူးခေါင်းနဲ့ဖိမိသလို ဖြစ်နေတာမို့ ဆရာက လှမ်းပြောနေတာ။ပြောပြီးတာနဲ့ မသင်းပေါင်ဂွနှိပ်နေတဲ့ သူ့လက်တဖက်ကို ခွာပြီး မသင်းညာဖက်လက်ကို ဆွဲယူပြီး ဒူးကွေးထိုင်ထားတဲ့ သူ့ပေါင်ပေါ်တင်ပေးလိုက်တယ်။ပြီးမှ ပေါင်ရင်းကနေ ဒူးအထပ်နားထိ အသွားအပြန် ဆက်နှိပ်ပေးနေတာပေါ့။မသင်း မျက်လုံးလေး စင်းလာပြီး ဆရာဦးကံသာ ပေါင်ပေါ်တင်ထားတဲ့ ညာဖက်လက်ဖမိုးကို မှောက်ချပစ်တာပဲ။ဦးကံသာ လက်ချောင်းတွေကလည်း ပေါင်ဂွအရင်းနားရောက်တိုင်း လက်မလေး နှစ်ခုက ဖေါင်းကြွနေတဲ့ ကျုပ်မိန်းမအဖုတ်လေးကို မထိတထိလေး ပွတ်ပေးနေတယ်။
မကြာပါဘူး ဆရာဦးကံသာ ပေါင်ကြားကထောင်ထွက်နေတဲ့ အရာရဲ့ထိပ်ပိုင်းလေးကို ကျုပ်မိန်းမလက်ကလေးက အုပ်ကိုင်လိုက်တာဗျ။ကျုပ်မိန်းမ လက်ချောင်းတွေက အဲဒီမာတန်တန်ဟာကြီးကို ပုဆိုးအပြင်ကနေ ခပ်ဖွဖွ ညှစ်ချေရင်း စင်းနေတဲ့မျက်လုံးတွေက ကျုပ်မျက်နှာကိုလှမ်းကြည့်နေတာပေါ့။ကျုပ်အိပ်ပျော်နေတယ်ထင်ပုံရတယ်ဗျ ဦးကံသာ လက်မက ပေါင်ရင်းရောက်တိုင်း အဖုတ်အက်ကွဲကြောင်းထဲကို သိသိသာသာ ထိုးစွနေတာ။မသင်းလက်တဖက်ကလည်း ဦးကံသာပေါင်ကြားထဲ တလှုပ်လှုပ်နဲ့ပေါ့။ကျုပ်စိတ်ထဲ နားမလည်တဲ့ ခံစားမှု့တခုပေါ်လာပြီး လီးကလည်း ခါတိုင်းထက် တင်းနေတာဗျ။ဖြစ်နိုင်ရင် ဆရာဦးကံသာကို ပြန်ခိုင်းပြီး ကျုပ်မိန်းမကို တက်လိုးပစ်ချင်မိတယ်။
" သင်းသင်းရေ … သမီးတို့ နှိပ်တာလည်း ကြာနေပြီ … နင့်ယောကျင်္ားကို … ဆရာစားဖို့ လက်ဖက်ရည်နဲ့ ပလာတာလေးဖြစ်ဖြစ် မုန့်တခုခုလောက် ဝယ်ခိုင်းလိုက်ဦး ၁၂ကျော်နေပြီ "
ကျုပ်စိတ်ကူးယဉ်နေတုန်း အိပ်ခန်းလိုက်ကာလေး ပွင့်လာပြီး ကျုပ်ယောက္ခထီး စကားသံ ံကြားလိုက်ရတော့တာပဲ။ကျုပ်လည်း အိပ်ချင်ယောင်ဆောင်နေရာကနေ ထပြီး လက်ဖက်ရည်နဲ့မုန့် ပြေးဝယ်ပေးရတာပေါ့။လက်ဖက်ရည်ဆိုင်က မဝေးပါဘူး ဆိုင်ကယ်နဲ့ ၁၀မိနစ်လောက်မောင်းရင် ရောက်ပါတယ်။ဖြစ်ချင်တော့ လက်ဖက်ရည်ဆိုင် မရောက်ခင် ဆိုင်ကယ် ရှေ့ဘီးပေါက်ပါလေရော ဥပုဒ်နေ့ဆိုတော့ ဘယ်ဆိုင်မှ မဖွင့်ဘူးဗျ။၅မိနစ်လောက် တွန်းလာရင်း လေထိုးကျွတ်ဖါဆိုင် အသစ်တခုတွေ့မှ အဆင်ပြေသွားတယ်။ဒါပေမယ့် ကျုပ်မရောက်ခင် ရှေ့မှာ ၃စီးဗျ။ဘီးဖာတာနှေးတော့ နာရီဝက် ကျော်ကျော်လောက်မှ ဆိုင်ကယ်ကပြီးတာ။လက်ဖက်ရည်နဲ့ မုန့်ဝယ်ပြီးတော့ အိမ်အမြန်မောင်းခဲ့လိုက်တယ်။အသွားအပြန် မိနစ် ၄၀ကျော်ကျော်လောက် ကြာသွားတာပေါ့။
အိမ်ရောက်တော့ ဆရာဦးကံသာတောင် ပြန်တော့မလို့ဗျ အိတ်တွေလွယ်ထားပြီးပြီ အကျိုးကြောင်းပြောပြရင်း လက်ဖက်ရည်နဲ့မုန့် ဇွတ်စားခိုင်းလိုက်ရတယ်။ယောက္ခထီးဗေဒင်တွက်ခပဲ ယူပြီး ကျုပ်မိန်းမနှိပ်ခ မိတ်ဖြစ်ဆွေဖြစ် မယူတော့ဘူးပြောပြီးမှ စက်ဘီးလေးနဲ့ပြန်သွားတာဗျို့။ခဏနေတော့ ယောက္ခထီးလည်း သူ့အိပ်ခန်းထဲဝင်နားတာနဲ့ ကျုပ်လည်း ကျူပ်တို့အိပ်ခန်းထဲ ဝင်လာခဲ့လိုက်တာ။ကုတင်ပေါ် သားလေးဘေးမှာ ခွေခွေလေး အိပ်နေတဲ့ မသင်းကိုတွေ့လိုက်ရတာပေါ့။ချက်ချင်းပဲ စိတ်တွေပြန်ကြွလာပြီး ထမိန်အောက်နားစလေးကို ခါးပေါ်ဆွဲတင်လိုက်တယ်။ညာဖက်ခြေထောက်ဆန့်ထားပြီး ဘယ်ဖက်ခြေထောက်ကွေးထားတဲ့ ကျုပ်မိန်းမ ပေါင်ကြားက စောက်ပတ်က ခါတိုင်းထက် ဖေါင်းကြွစူထွက်နေတာဗျ။
……………………………………
